Surtsey 50 ára

14. nóvember 2013 kl.12:21

Í dag eru 50 ár frá því að menn tóku eftir því að eldgos var hafið tæplega 20 km suðvestur af Heimaey. Framhaldið þekkja flestir og hefur þessara merku tímamóta verið minnst með ýmsu móti. Í sumar var m.a. haldin alþjóðleg ráðstefna í Reykjavík  12.-15. ágúst , sjá útdrætti erinda hér, og klukkan fjögur  í dag bíður Vestmannaeyjabær upp á kaffi og kökur á Surtseyjarstofu. Einnig stóð til að starfsmenn náttúrustofu leiddu fræðslugöngu um Breiðabakka og Klauf í hádeginu í dag en af því varð ekki vegna slæms veðurs í Eyjum.  Áhugasömum er bent á umfjöllun um Surtsey í tilefni afmælisins á heimasíðum Náttúrufræðistofnunar Íslands og Eyjafrétta. Hér fyrir neðan eru nokkrar myndir frá Surtsey teknar á síðustu árum og verður bætt við myndum þegar líður á daginn.
 
 
Surtsey á góðum degi

 
Landtaka í Surtsey getur verið erfið og ekki vitlaust að hafa vana menn með í för
 
Þetta er hin leiðin, þ.e. að lenda á þyrlupallinum í Surtsey
 
Tanginn norður af Surtsey er stórgrýttur og því erfitt að taka þar land ef sjó hreyfir eitthvað að ráði
 
Innan við stórgrýtiskambinn hefur safnast nokkur reki innan um fjöruarfa og fleiri plöntur
 
Eitthvað er um að erlendir flækingsfuglar sjáist í Surtsey. Þetta er einn 12 krossnefja sem sáust í Surtsey í ágúst 2009
 
Eyjafjallajökull er tilkomumikill séður frá Surtsey
 
Laus gjóskan er enn að skolast ofan af móberginu og myndar hér aurkeilu
 
Hér má sjá eldri rofform í móberginu
 
Hrauntröð að hluta grafin í gosmöl
 
Hrauntröð rétt við Pálsbæ
 
Enn ein hrauntröðin. Sjá má jarðhitasprungur í móberginu í bakgrunni
 
Jarðhitasprunga í móberginu
 
Brot úr hraunbombu sem er að veðrast úr móberginu
 
Gróskumikill gróður í máfavarpinu syðst á Surtsey
 
Falleg hraunreipi sjást hér á hraunhellum sem standa upp úr gróðurþekjunni
 
Líffæðingar frá Náttúrufræðistofnun Íslands og Náttúrustofu Suðurlands í máfavarpinu
 
Hugað að undirstöðum fyrir sjálfvirka veðurstöð í Surtsey
 
Uppsetning sjálfvirkrar veðurstöðvar
 
Kvöldverður í Pálsbæ
 
Horft til Eyja út um gluggann í Pálsbæ